stat4u

Uchroń dziecko przed złym dotykiem
 · Nigdy nie możesz mieć pewności, że ten problem nie dotknie twojego syna czy córki. Musisz być czujna, i to zanim wydarzy się coś złego. Od najmłodszych lat ucz dziecko szacunku do swojego ciała.
 · Molestowanie seksualne to wciąż w naszym kraju temat tabu. Tymczasem - jak podają policyjne statystyki - doświadczyło go co czwarte polskie dziecko. Badania socjologów potwierdzają, że pedofilia może się pojawić w każdej zdrowej rodzinie.
Pedofil to - wbrew powszechnej opinii - wcale nie zboczeniec, który czai się w krzakach w parku, ale miły sąsiad z przeciwka, pan od wf., a czasami troskliwy wujek. Dzieci milczą, bo się wstydzą, boją, a często też czują się winne. Niekiedy przez całe życie skrywają swą bolesną tajemnicę. Nie udawaj, że w twoim świecie ten problem nie istnieje, ale nie wpadaj też w panikę i nie strzeż swej pociechy dniem i nocą. Wystarczy, gdy będziesz ostrożna i uważna, a przede wszystkim od najmłodszych lat zaszczepiaj w dziecku przekonanie, że ciało to świętość i nikt bez jego zgody nie ma prawa przekraczać pewnych barier intymności.
 · Ciało dziecka traktuj jak świątynię. Pamiętaj, że nawet jako rodzic nie masz prawa karmić pociechy na siłę czy wysadzać na nocnik, kiedy nie chce. To są wszystko potrzeby fizjologiczne, o których malec ma prawo sam decydować od najmłodszych lat. Zwracaj na to również uwagę przy wyborze przedszkola. Placówka, w której dzieci karmione są na siłę, kładzione spać i wysadzane na nocnik na komendę - nie jest godna zaufania.
 · Ucz dziecko odczytywania i nazywania emocji związanych z ciałem. Kiedy np. twoja pociecha się przewróci i płacze, bo boli ją kolano, nie mów: "Co cię boli? Przecież nie ma nawet śladu! Nie bądź mazgajem". Skoro dziecko twierdzi, że boli, uszanuj jego cierpienie, współczuj mu i okazuj, że cię to interesuje. Również jeśli sama masz migrenę albo gorzej się czujesz, nie ukrywaj tego przed dzieckiem. Im wcześniej zrozumie, że ciało przysparza różnych dolegliwości, tym bardziej będzie w stanie opowiedzieć ci, kiedy ktoś sprawi mu ból.
 · Od najwcześniejszych lat dawaj mu prawo do intymności. Nie zabraniaj biegania na golasa po mieszkaniu, ale tłumacz, że bez ubrania można chodzić tylko po plaży i w domu, przy rodzicach. Jeśli dziecko wstydzi się i np. robi siusiu tylko za zamkniętymi drzwiami łazienki, nie wyśmiewaj go, ale uszanuj potrzebę prywatności. Pamiętaj, że również towarzyszenie kilkulatkowi przy kąpieli lub sprawdzanie, mimo protestów, czy sam porządnie się umył, jest naruszaniem granic jego intymności.
 · Wyjaśnij, co to jest zły dotyk. Już trzylatkowi możesz narysować postać dziecka i zaznaczyć miejsca (okolice genitaliów), których nie ma prawa dotykać nikt poza mamą i tatą oraz lekarzem (ale tylko w obecności rodziców!). Wytłumacz dziecku, że jeśli jego pupy albo siusiaka będzie dotykał ktoś obcy, ma ci o tym powiedzieć. Im dziecko starsze, tym częściej z nim o tym rozmawiaj.
 · Naucz dziecko odmawiać. Okres przedszkolny powinien być dla malucha czasem treningu asertywności. Nie przejmuj się, jeśli dziecko nie pozwala się na siłę położyć po obiedzie. Naturalny w tym wieku opór przed zmuszaniem do czegokolwiek to doskonała ochrona przed molestowaniem. Ofiarą pedofila najczęściej pada dziecko uczone, że dorosłym nie wolno się sprzeciwiać, bo oni zawsze wiedzą, co dla niego najlepsze. Szanuj "nie" nawet dwulatka!
 · Zaufanie to podstawa. Na każdym kroku okazuj swemu dziecku, że jest ono dla ciebie najważniejsze i wierzysz w jego słowa. Kiedy np. nauczycielka wezwie cię do szkoły, zawsze wysłuchaj obydwu stron. Nawet jeśli dziecko coś przeskrobie, tłumacz mu, że potępiasz jego zachowanie, ale zawsze będziesz stać po jego stronie, bo taka jest rola rodzica.
 · Nie każ za prawdomówność. Twoja pociecha musi mieć pewność, że ilekroć stanie się coś złego, może ci o tym powiedzieć. Dramatem dzieci molestowanych jest lęk przed ujawnieniem prawdy. Noszenie w sobie bolesnej tajemnicy bywa wielką tragedią.
 · Obserwuj jego rysunki. Dziecko molestowane seksualnie często odreagowuje swój strach w pracach plastycznych. Niepokojąca może być niechęć do przedstawiania siebie, rysunki infantylne, skupianie się na genitaliach. Wprowadź zwyczaj omawiania prac, okazuj zainteresowanie tym, co narysowało.
Ewa Klepacka-Gryz, psycholog


Copyright © 2010 Paweł Drewniak